Echolette was een Duits bedrijf dat apparatuur verkocht die speciaal gericht was op één doelgroep: muzikanten. Firma oprichter Hans Bauer was zelf een muzikant. Vanaf het einde van de vijftiger jaren verkocht hij meerkanaals versterkers en luidsprekers, voor zangversterking op podia. De apparatuur werd gemaakt door de firma Klemt, uit München. Diezelfde firma leverde ook de bandecho’s, die zelfs nu nog gewild zijn.
Bauer vulde het Echolette productaanbod verder aan met kleinere versterkers, kofferversterkers en onder andere microfoons; deze werden gemaakt door AKG, Beyer en Sennheiser, en waren qua vorm en uitvoering afwijkend van het eigen programma van die fabrikanten.
Zo ook de Echolette Top 12, een zang en instumentmicrofoon, gebaseerd op de welbekende AKG D 12, maar een ‘verbeterde’ versie, met kleinere afmetingen en lager gewicht.
Echolette leverde ook een ‘eigen’ D 12: het model ED 12, de Top 12 was een luxere versie, zonder de inwendige baskamer en uitgangstransformator.
De capsule had een compacte rubber schokdemping, in plaats van de gebruikelijke grote stalen vering, het frequentiebereik was ruimer. Waarschijnlijk werden de beste D 12 capsules geselecteerd, net zoals dat gebeurde voor AKG’s professionele modellen: de D20/D25/D30 en D36 (ook de AKG D 20 was leverbaar in een versie zonder uitgangstrafo). Door de kleinere afmeting waren vocalisten erachter beter te zien, wat een ander belangrijk voordeel was ten opzichte van de standaard ‘baksteen’.
Volgens de Echolette advertentie, uit 1970, was de Top 12 wereldberoemd, maar dat waag ik te betwijfelen, want in dat geval waren er vast meer tweedehands exemplaren te vinden.
Rond die tijd werden handmicrofoons voor podiumgebruik de standaard en werden D 12’s en Top 12’s alleen nog voor het versterken van instrumenten gebruikt.
Eerder was er al een voorloper van de Top 12 in het assortiment: de Echolette ED 20; een op de AKG D 20 gebaseerd ontwerp (met instelbaar laag-af filter), eveneens zonder verende ophanging, baskamer en uitgangstrafo, maar ook zonder de vergulde grill, die meeste Echolette modellen sierden. De ED 20 was van de hoogste kwaliteit en speciaal bedoeld voor de studio, hij kostte in 1962 maar liefst DM 460, de ‘gewone’ ED 12 was veel goedkoper: DM 286.
De AKG D14 leek op de Top 12, maar was veel platter en had een eenvoudig element. Ook Echolette had hier een versie van: de Top 14, bedoeld voor backing vocals en instrumenten.
Soms verwarren mensen deze typen met de Top 12, maar er zijn meer verschillen dan overeenkomsten.
In 1969 fuseert Echolette met concurrent Dynacord, Bauer krijgt 50% van de aandelen. Vanaf 1981 werden alle producten verkocht als Dynacord, om de productie te rationaliseren en het hoofd te bieden aan de concurrentie uit het buitenland en het merk Echolette verdwijnt.
