|
De AKG ( Austria Kinogerate GMBH) D 330 BT dynamische hypercardioïde werd geïntroduceerd in 1978. Het was AKG's eerste microfoon die speciaal bedoeld was voor zang, en een poging om de heerschappij van de Shure SM 58 als de meest populaire zangmicrofoon te beeindigen.
De D 330 BT had een modern design, hij werd gepromoot als een onverwoestbare 'muzikanten microfoon', de body was gemaakt van een zinklegering. Hij beschikte over twee driewegschakelaars, om de klank op negen verschillende manieren aan te kunnen passen, vooral om de lage tonen te verzachten en de middenhoge frequenties van vocalisten te accentueren, om 'door de mix heen te snijden', en het geluid te personaliseren.
Het inwendige zou in een oogwenk kunnen worden verwisseld, als het ondenkbare zou gebeuren, en deze zeer stevige microfoon ooit kapot zou gaan. Hij was grondig getest, onder ander door hem meer dan 1200 keer te laten vallen, en AKG beweerde dat 'hij was getest op rally auto's', wat dat ook moge betekenen.
De D 330 BT was het topmodel, BT staat waarschijnlijk voor 'Bass and Treble aanpassing'. De microfoon had twee akoestische elementen die omgekeerd tegen elkaar geplaatst waren; de ene ontvangt het geluid, de andere (in tegenfase, vanwege de omgekeerde richting) pikt alleen contact en stoot geluiden. Deze functie vermindert storende geluiden tot 100 Hz met -30dB, geen geringe prestatie!
Er waren twee eenvoudigere maar gelijkaardige types beschikbaar; de stompere D 320 B, ook een hypercardioïde, met alleen een laag af schakelaar, en de cardioïde D 310 met een slanker formaat. Oorspronkelijk was de serie bedoeld om de Alpha, Beta en Gamma te heten, maar het werd de '300 Serie', alle AKG microfoons hebben een type nummer als benaming. Ze werden op de markt gebracht als 'studiokwaliteit voor het podium'
Helaas werd het model nooit echt omarmd door veel muzikanten, alleen ABBA-leden lijken enthousiaste gebruikers te zijn geweest. Hij werd echter vooral gebruikt door de voormalige leiders van de Sovjet-Unie en enkele van haar satelliet landen. De andere varianten uit de serie, de D 320 en D 310, bleken ook niet erg populair.
Doordat Oostenrijk na WO 2 neutraal werd verklaard, was het voor AKG relatief eenvoudig om hun producten te verkopen in Oost-Europa, waar die niet werden gezien als producten van het kapitalistische Westen.
Het lot van dit model lijkt nauw verwant aan het lot van die communistische regimes; steeds minder populair worden en uiteindelijk verdwijnen. Eerst werd het model vervangen door een donkergrijze versie D 330 MK2 en de productie van dit type stopte uiteindelijk rond 1992.
Nu de jaren tachtig weer populair zijn, zal deze microfoon misschien gunstiger worden bekeken.
Dit is een van de modellen die te vinden zijn in mijn boek Witnesses of Words. Meer informatie daarover is te vinden op: www.witnessesofwords.com
![wow cover](../afbeeldingen/WOW-cover.png)
|
|
|
|
Top: de AKG D 330 BT met schakelaars, onderdelenlijst en val test op stenen
Onder: D330 info ca 1988, AKG 300 Serie, Gorbatsjov en ABBA's Agnetha en Anni-Frid met AKG D 330s
|
|
|
|
|
|
|
|