De M 14, of GNM 14 (Goose Neck Microphone), omnidirectionele condensator buizenmicrofoon met zwanenhals, was het vroegste naoorlogse nieuwe product van Neumann, hij werd gemaakt vanaf 1946, en gebruikte de befaamde M 7 capsule (gemaakt sinds 1932), met direct daarachter een RV12P2000 buis. Alle overige onderdelen, de trafo (in een GNT 14 kastje, voor wandmontage) en de voeding, waren extern, zodat de microfoon een voor die tijd ongebruikelijk klein formaat kreeg.
Dat kwam heel goed uit, want de microfoon was bedoeld voor film en moest dus zo onzichtbaar mogelijk zijn. Er was ook een batterij voeding, voor opnamen op locatie. Een afgeschermde microfoonkabel maakte een afstand van 10 meter mogelijk tussen microfoon en trafokastje. Er was ook een aansluitplug met ingebouwde trafo beschikbaar. De afstand tussen trafo en voeding was maximaal 50 meter.
De RV12P2000 was een, sinds 1936, door Telefunken geproduceerde buis voor het Duitse leger. Buizen voor militaire doeleinden moesten aan de hoogste kwaliteitseisen voldoen, dus ze waren perfect voor buizenmicrofoons. Na de oorlog waren de buizen volop beschikbaar.Voor gebruik in de M 14 moest wel de buisvoet van de RV12P2000 aangepast worden om in de microfoonkop gemonteerd te kunnen worden.
Schoeps zou de buis later ook gebruiken voor hun eerste microfoons. Neumann zou in West Berlijn een andere militaire Telefunken buis gaan gebruiken voor de U 47, de VF 14.
