e 9536 is een zeldzame Philips bandmicrofoon, een tafelmodel. Hij werd gemaakt vanaf het einde van de dertiger jaren tot aan het midden van de veertiger jaren. Het is een variant van de 9522, die ik eerder onder de aandacht bracht. Hij had een heel ander uiterlijk, maar onder de motorkap was hij eigenlijk helemaal hetzelfde. De magneet en de constructie met het aluminium bandje waren eender, enkel de transformator was anders, die was extern en achter de microfoon gemonteerd.
Het tafelmodel werd geadverteerd als ‘van de hoogste kwaliteit’ ,’speciaal ontwikkeld voor spraak’ en ‘waar een statief niet nodig is’. Met zijn gewicht van 2,65kg stond de microfoon in ieder geval stevig op een tafelblad. Hij was ook bijzonder geschikt voor toneelgebruik, waar hij onopvallend aan de podiumrand kon staan.
Philips had midden dertiger jaren al een tafelmodel van een bandmicrofoon uitgebracht die er bijna hetzelfde uitzag, dit type 9516 was inwendig gelijk (op de transformator na) aan de eerste Philips band microfoon, de 9514.
Philips had voor al deze vroege typen bandmicrofoons een vinding overgenomen van Siemens & Halske; het kwetsbare aluminium bandje was relatief gemakkelijk te verwisselen als het brak. Het was gemonteerd in een metalen raampje dat in zijn geheel uitneembaar was. Op die manier hoefde een kapotte bandmicrofoon niet terug naar de fabriek ter reparatie. Alleen de aansluitdraden moesten los worden gesoldeerd; een simpele ingreep die menigeen zelf kon uitvoeren, zelfs ter plekke.
Het systeem van Siemens & Halske was nog slimmer; bij hun ELA M25 bandmicrofoon hoefde er zelfs niets los te worden gesoldeerd, daar hoefde een raam met een nieuw bandje alleen maar op zijn plaats geschroefd te worden.
Waarschijnlijk durfde Philips dat systeem niet te kopiëren uit patentoverwegingen; dat zou klakkeloze diefstal zijn geweest en daar was Philips te slim voor. Wel beweerde Philips”‘Alleen Philips microfoons hebben deze eigenschap”, wat dus gewoon gelogen was.
Het eerder model 9516 ben ik nooit ergens tegengekomen, ik heb er zelfs geen afbeeldingen van gezien, behalve een tekening bij de service documentatie van deze modellen. Ook de 9536 lijkt niet vaak te zijn gemaakt, want mijn exemplaar is het enige dat ik ooit heb gezien. Philips’ bandmicrofoons waren destijds de duurste soort die de firma verkocht. Ze waren daardoor waarschijnlijk te duur voor de meeste gebruikers, die meestal geen geluid van ‘studiokwaliteit’ nodig hadden.
Misschien zijn ze destijds wel in grote theaters gebruikt, daar hoop ik ooit nog eens achter te komen.
Als iemand daar informatie over heeft, dan hoor ik het graag.
